Pokazywanie postów oznaczonych etykietą historia papieru. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą historia papieru. Pokaż wszystkie posty

sobota, 5 listopada 2011

Skąd się wzięła nazwa papier?

Dziś powracamy do historii papieru i tego, skąd się wzięła jego nazwa, a także odpowiemy na pytanie: na czym pisano, zanim wynaleziono papier?

Otóż słowo papier wywodzi się z greckiego słowa papyros, które jest prawdopodobnie zapożyczeniem z egipskiego. Jest ono związane z rośliną egipską papirus, której włókna układano w dwóch lub trzech warstwach na sobie w poprzek, po czym przy pomocy zwilżania wodą, prasowania, gładzenia otrzymywano twardą masę jako materiał do pisania. 
(Najstarsze znane papirusy pochodzą z III tysiąclecia p.n.e. Papirus, jako materiał piśmienny, najdłużej zachował się w kancelarii papieskiej (do poł. XI w.).




W Azji i Europie obok masy papirusowej niektóre ludy używały skór zwierzęcych jako materiału do pisania. Za króla Eumenesa II zaczęto wytwarzać ze skóry bydlęcej charta pergamena, czyli pergamin.





Poszukiwanie materiału, na którym można by było informacje zapisać, przekazywać i przechowywać, doprowadziło do wielu różnorodnych rozwiązań. W wielu starożytnych kulturach jako nośniki informacji służyły: kamień, metal, drewno, tabliczki z wosku i gliny. Materiały te były ciągle zastępowane takimi, które były tańsze w produkcji, łatwiejsze do transportu i wygodniejsze w użyciu.
Bywały oczywiście okresy, że równolegle używano np. pergaminu i papieru. (Źródło: http://www.historia.info.pl/historia_papieru/

Do najważniejszych materiałów pisarskich, poprzedzających papier, należą:
  • papirus
  • pergamin
  • tapa 
  • huun
  • amatl
Aby dowiedzieć się więcej na ich temat, a także o znaczeniu papieru w różnych kulturach, czytajcie nasze kolejne posty;)

piątek, 14 października 2011

Papier w kulturze - papirus


      ... bez karty papirusowej trudno wyobrazić sobie ludzką cywilizację, a tym bardziej historię.
Pliniusz: Historia Naturalna, XIII 68
                                                                                                                                                                                           (Źródło: papirus)

Na pytanie, z czym nam się kojarzy Egipt, zapewne większość z nas odpowie od razu - z papirusem. 

Stanowi on prawdziwy symbol Egiptu. Z włókien papirusu (porastającego obszary bagienne) wytwarzano papier, kłączy używano jako jarzyny, a z giętkich, lekkich i wytrzymałych łodyg w starożytnym Egipcie budowano łodzie. Papirus został w Egipcie niemal całkowicie wyniszczony ok 150 lat temu. Będąc na wakacjach należy więc wziąć pod uwagę, że obecne papirusy sprzedawane na targach w Egipcie to podróbki z bananowca. Niektóre papirusy posiadają certyfikaty (Instytut Papirus). Na papirusie można (na miejscu w sklepie) zamówić wybrany znak zodiaku z imieniem napisanym hieroglifami. W ostatnich dziesięcioleciach ponownie wprowadzono papirus do uprawy, a a jego plantacje stanowią swoistą atrakcję turystyczną. 

Papirus wyrabiano z włókien łyka rośliny zwanej Cyperus papyrus (cibora papirusowa), w języlu staroegipskim m-n-h. Roślina ta była uprawiana na obszarach bagiennych w delcie Nilu. Osiągała wysokość od 2 do 4 metrów. Po usunięciu łodygi miąższ rośliny rozkrajano na cienkie, szerokie paski, które następnie poddawane były procesom łączenia, namaczania, suszenia i wygładzania. Wysuszone na słońcu arkusze łączono w zwoje układane w skórzanych etui. Na papirusie pisano od prawa do lewa a podczas czytania zwój był rozwijany. Egipcjanie znali papirus już od 4 000 lat p.n.e.
Najczęściej używano papirusa w okresie panowania XII Dynastii, ponieważ odkrycia z wcześniejszych okresów należą do rzadkości. Egipt był w owym czasie największymi producetem i ekporterem papirusu. 


Bez spisywanych na papirusie dokumentów, rozkazów i praw cały system gospodarczy nie mógłby funkcjonować. Papirus przechowywał informacje o własności, podatkach, uprawnieniach urzędników i instytucji, a także gromadzoną przez kapłanów wiedzę, nie tylko tę mistyczno religijną, ale także tę o praktycznym znaczeniu, pozwalającą dostosować rytm życia całego państwa do wylewów Nilu. Oczywiście papirus służył także do zapisywania tekstów kultury i do komunikacji pomiędzy ludźmi. 


Do dnia dzisiejszego toczy się spór na temat znaczenia nazwy papirus. W egipskim znaczeniu nazwa ta zawiera słowo faraon, co sugeruje, że jest to roślina królewska. Grecy natomiast oznaczali papirus słowem bíblos, z którego wywodzi się słowo biblia. Obecnie papirus znajdziemy wyłącznie w Sudanie albo na Sycylii (tam zaszczepiono tę roślinę w okresie hellenistycznym). W Egipcie już go nie znajdziemy, poza ogrodem botanicznym w Kairze. Papirus był również symbolem Dolnego Egiptu (Górnego łosoś). Papirus egipski był o nieco wytrzymalszy niż dzisiejszy papier, ale jego wielkim minusem było to, że łatwo ulegał zniszczeniom. Dopiero Grecy i Rzymianie udoskonalili jego produkcję. 


Najdłuśzy jest papirus Harris, który nosi nazwę na cześć Anglika, który został jego pierwszym właścicielem.Został znaleziony w Tebach w 1855 r., ma długość 40,5 cm a szerokość 42,5 cm. Zapisany tekst jest w hieratyce. Jest zbiorem zaleceń wydanych przez Ramessa III dla wszystkich świątyń. Obecnie znajduje się w British Museum w Londynie.
Papirus nie służył wyłącznie do wyrobu papieru, ale robiono z niego kosze, czółna, liny. Jego korzenie stanowiły przysmak ówczesnych mieszkańców Egiptu.(Źródło: papirus)



wtorek, 11 października 2011

Historia papieru w pigułce

Żeby zacząć zabawę z papierem na poważnie i traktować go jako swego rodzaju sztukę, warto przyjrzeć się bliżej jego historii.

Oto krótka historia papieru:

Jak wiele rzeczy używanych w życiu codziennym, także papier wynaleziono przypadkiem. Po raz pierwszy otrzymano go w Chinach, jako pozostałość po myciu jedwabnej waty, czynność tę wykonywano na matach. Polegała ona na zwilżaniu i ubijaniu jej kijami. Po zdjęciu waty na tychże matach osadzał się cienki nalot, który po wyschnięciu nadawał się do pisania. Ponieważ jadwab był bardzo drogi Chińczycy zastąpili go włóknami roślinnymi (np. łykiem morwy) i szmatami lnianymi.








Ugniatanie masy papierowej w Chinach
 Przygotowywanie masy papierowej w Chinach. (C) Stanisław Skórka
 

Wynalezienie tych składników do produkcji materiału pisarskiego przypisuje się Tsai Lunowi około roku 107 n.e. Masa papierowa składała się z włókien tkanin miażdżonych i tłoczonych w cienkie arkusze. Była to produkcja polegająca na powtórnym zużyciu tkanin, później dodano do składników włókna roślinne, oraz inne surowce (np. stare sieci rybackie). Nowy materiał rozpowszechnił się bardzo szybko dzięki zapoznaniu z nim cesarza. Tajemnica produkcji papieru była zazdrośnie strzeżona prez prawie 700 lat










Produkcja

papieru


Mimo to ok. 750 r. Arabowie nauczyli się jego wytwarzania od jeńców chińskich, ujawniając tajemnicę produkcji innym krajom ze świata arabskiego. Prawdopodobnie już w III wieku składniki do wytwarzania papieru znali Koreańczycy. W VI wieku umiejętność tę posiedli Japończycy, którym tajemnicę wytwarzania papieru zdradził koreański mnich Doncho. Japoński papier, niedługo po tym, stał się lepszy jakościowo od koreańskiego. W IX w. istniało w Japonii ponad 40 warsztatów produkujących papier wysokiej jakości m.in. z kory drzew kozo, mitsumata i krzewu gampi.
W wiekach od VII do IX materiał ten wyrabiano także w Iranie, Indiach i Arabii. Poprzez migrację ludów droga papieru obiegła cały świat. Do Europy dotarł jedwabnym szlakiem, który biegł przez Azję Środkową, Persję, Egipt, Afrykę i Hiszpanię. Tu w 1154 r. zbudowano pierwszą papiernię.
Niezależnie od Chin w Ameryce Środkowej w plemieniach Majów wyrabiano materiał papierniczy z kory i łyka dzikiego figowca. 


Na koniec - pewnie jesteście ciekawi, kiedy papier pojawił się w Polsce?
Otóż do Polski papier dotarł ok. XV wieku. 

(Źródło: http://www.wsp.krakow.pl/whk/hst_papr.html)


A w piątek wszystkie najważniejsze informacje o warsztatach, czyli co, gdzie, kiedy.
Zapraszam:)